Her kan du ringe eller chatte dersom du treng nokon å snakka med:
- Ring til alarmtelefonen for barn 116 111. Der kan du vera anonym og spørja om det du lurar på. Det er gratis og telefonen er døgnopen.
- Ta kontakt med Kirkens SOS. Der kan du ringa eller chatte anonymt og gratis. Mange tek kontakt når dei er urolege, redde eller har tunge tankar.
- På Kors på halsen kan du prata med eller skrive til vaksne som er frivillige i Røde Kors. Dei høyrer på det du har å seia og hjelper deg om du vil. Det er heilt anonymt og heilt gratis. Telefonnummeret deira er 800 333 21. Du kan også chatta og senda mail anonymt på nettsida deira.
- BARsnakk er ei chatteteneste for barn, ungdom og vaksne som har foreldre som har rusproblem, eller som kjenner nokon som har det. Det er heilt gratis, og du kan vera heilt anonym.
- SnakkOmPsyken.no er ei chat-teneste for barn og unge frå 9-19 år. Her kan du snakka med ein trygg vaksen om korleis du har det, om du synest at noko er utfordrande og vanskeleg, eller treng nokon å prata med.
Alle menneske kan oppleva vanskelege tankar og kjensler. Av og til kan ein kjenna seg trist, redd eller bekymra. Då kan det vera freistande å halda alt inni seg. Men mange opplever at det hjelper å snakka med nokon, skriv Ung.no.
Når du fortel om det du har det vanskeleg med, kan det bli lettare å forstå tankane og kjenslene dine. Det kan hjelpa fordi ein får tankar og kjensler sat litt i perspektiv. Det betyr at det kan bli lettare å sjå situasjonen på ein ny måte.
Mange du kan snakka med
Det kan vera vanskeleg å be om hjelp. Men du kan starta med å seia at du har noko du vil snakka om. Du treng ikkje forklara alt med éin gong. Av og til kan det også vera lettare å skriva ei melding først.
Det finnes mange du kan snakka med. Det kan vera ein forelder, ein lærar, ein venn eller ein helsesjukepleiar på skulen. Helsesjukepleiarar er utdanna til å snakka med barn og unge om vanskelege ting. Om du har det vanskeleg heime, kan du kontakta Alarmtelefonen som alltid er open.
Sjølv om det kan vera vanskeleg å starta samtalen, kan det gjera godt å sleppa å vera åleine med det som er vanskeleg.
Tips til korleis du kan be om hjelp:
Du bestemmer sjølv kva du vil dela: Du bestemmer kven du vil snakka med og kor mykje du vil fortelja. Av og til kan det vera lettare å snakka med nokon utanfor familien, til dømes helsesjukepleiar på skulen.
Finn eit tidspunkt: Det kan vera lurt å avtala ei tid for å snakka saman, i staden for å venta på den «perfekte» augneblinken.
Tenk litt gjennom kva du vil seia: Det kan hjelpa å tenkja litt på førehand. Du kan også starta med å seia: «Eg veit ikkje heilt korleis eg skal begynna».
Sei kva du treng: Fortel gjerne kva som kan gjera samtalen tryggare for deg, til dømes at du vil snakka ferdig før du får råd.
